ΛΙΖΑ

Επί χρόνια , κάθε μεσημέρι περίμενε με αγωνία δίπλα στο σπιτάκι της να της δώσω το φαγητό της κι ένα χάδι.

Πρώτα ερχόταν κουνώντας την ουρά της να τρίψει το μουσούδι της επάνω μου και μετά έτρωγε.

Η Λίζα η πανέμορφη καθαρόαιμη σέτερ σκυλίτσα «έφυγε» σήμερα το πρωί , χτυπημένη από ανίατη ασθένεια.

Κάναμε ότι μπορούσαμε για να την σώσουμε τις τελευταίες ημέρες αλλά ήταν πλέον αργά.

Τώρα είναι πια ελεύθερη να κυνηγάει σε απέραντα λιβάδια και να πλατσουρίζει στα νερά όπως παλιά γαυγίζοντας χαρούμενα.

Θα μας λείψεις Λίζα μου ! Θα μας λείψουν τα μεγάλα πανέμορφα μάτια σου και εκείνα που κρύβονταν πίσω από αυτά.

Πάντα θα σε σκεφτόμαστε και θα σε αγαπάμε.